Wszystkich mężczyzn, którzy czują potrzebę wspólnych spotkań, modlitwy, formacji, pogłębiania swojej męskiej duchowości zachęcamy do udziału w nowopowstającej w naszej parafii wspólnocie Mężczyzn Świętego Józefa.
Pierwsze spotkanie w czwartek, 13 października. Rozpoczęcie Mszą świętą o godzinie 18.00, a po niej spotkanie w Oratorium.
Kim są Mężczyźni św. Józefa?
Mężczyźni Świętego Józefa to ogólnopolska katolicka sieć grup mężczyzn, którzy pragną w swoim życiu duchowym czegoś więcej.
To mężczyźni, którzy:
– szukają Pana: “Będziecie Mnie szukać i znajdziecie Mnie, albowiem będziecie Mnie szukać z całego serca”. (Jer 29,13)
– starają się służyć potrzebom innych zamiast szukać władzy i przywilejów. (Łk 22,25n)
– trwają w Bożej mocy (J 15)
– odkrywają radość życia według Bożego planu. (Kol 1,9-12)
W skrócie: jak św. Józef był najbliższym człowiekiem Jezusa, tak my staramy się być ludźmi, którzy zobowiązują się wobec Jezusa Chrystusa naszego Pana i Zbawiciela do życia w wierności swojemu powołaniu.
——————————————————
Świadectwo Piotra, który należy do grupy św. Józefa w jednej z naszych redemptorystowskich parafii:
Dlaczego jestem w grupie św. Józefa?
Dzisiaj mamy kryzys męskości, odwagi, prawdy, moralności i wszystkiego co ma prawdziwą wartość. Obecność na spotkaniach daje poczucie, że nie jest jeszcze tak źle bo są ludzie, którzy starają się żeby Pan Bóg był na pierwszym miejscu. Samo wspólne przebywanie, prosta modlitwa jest bardzo potrzebna, daje poczucie jedności i dodaje sił na codzienną „drogę”. Nie do przecenienia są świadectwa wiary, ale też momentów trudnych każdej osoby w grupie. Myślę, że w tych czasach bez przynależności do wspólnoty kierującej się nauką Jezusa jest bardzo ciężko w utrzymaniu pokoju w sercu i odwagi.
Kasper Stanggassinger urodził się w roku 1871 w Berchtesgaden, w południowej Bawarii. Był drugim spośród 16 dzieci. Jego ojciec, cieszący się powszechnym szacunkiem, był wieśniakiem, właścicielem kamieniołomu.
W roku 1890 Kasper wstąpił do seminarium diecezjalnego we Freisingu i podjął studia filozoficzno-teologiczne. Dla lepszego rozeznania woli Bożej realizował bardzo rygorystyczny program modlitwy. Pociągnięty lekturą dzieł św. Alfonsa Liguoriego i przykładem życia redemptorystów, szybko uświadomił sobie, że Bóg powołuje go do życia zakonnego. Właśnie po odwiedzinach u redemptorystów podjął myśl, żeby w tym Zgromadzeniu realizować powołanie misyjne. Pomimo sprzeciwu ojca, w roku 1892 wstąpił do nowicjat u redemptorystów w Gars nad Innem. Złożył śluby zakonne w 1893 roku, zaś w 1895 roku w Regensburgu został wyświęcony na kapłana.
Miał tygodniowo 28 lekcji, ale zawsze był do dyspozycji juwenistów. W niedziele pomagał w pracy duszpasterskiej w sąsiednich parafiach, przede wszystkim przez głoszenie kazań. Mimo tak wielu obowiązków, gotów był zawsze wysłuchać innych, którzy znaleźli się w potrzebie, zwłaszcza juwenistów, widzących w nim bardziej przyjaciela, aniżeli swego przełożonego. Chociaż regulamin wychowawczy był w tamtych czasach bardzo ostry, Kasper nigdy nie okazywał się zbyt surowy. Kiedy uświadomił sobie, że w stosunku do kogoś się pomylił, zawsze pokornie przyznał się do pomyłki.
Proces beatyfikacyjny ojca Stanggassingera rozpoczęto w 1935 roku, przeniesieniem ciała do bocznej kaplicy w kościele w Gars. 24 kwietnia 1988 roku został ogłoszony błogosławionym przez Ojca Świętego Jana Pawła II jako wzór dla ludzi młodych szukających „tego co w górze” i jako patron wychowawców młodzieży.